Ο πάτος του φλιτζανιού αντιπροσωπεύει την καρδιά μας και την ψυχολογική μας διάθεση, το χερούλι αντιπροσωπεύει το σπίτι μας.

ΑΒ: Το σπίτι μας

ΒΓ: Η οικογένεια μας

ΓΔ: Συγγενείς

ΔΕ: Φίλοι

ΕΖ: Συγγενείς του ατόμου που μας ενδιαφέρει ή αν δεν μας ενδιαφέρει κάποιο άτομο μας φανερώνει άτομο που θα γνωρίσουμε.

ΖΗ: Το σπίτι του/της

ΗΘ: Τα οικονομικά του/της

ΘΙ: Οικονομικά θέματα μας

ΙΚ: Επαγγελματικά. εργασία

ΚΑ: Η υγεία μας

Ο χρόνος χωρίζεται ανά τρίμηνα. είτε στα 4 ημισφαίρια από δεξιά προς αριστερά πρώτο τρίμηνο,2 τρίμηνο,κτλ η κάθετα από πάνω προς τα κάτω πάλι σε 4 τρίμηνα. Στο χείλος του φλιτζανιού είναι γραμμένα όσα θα γίνουν τώρα.

Λέμε το ξόρκι «Αγγέλοι τ΄ Ουρανού, Κυρές του Φεγγαριού, του κόσμου τα Κακά να τα κάψει η Φωτιά. Φωτιά νερό και γη, το τέλος κι η αρχή, δείξτε τα μελλούμενα στον/στη… (το δικό μας όνομα όχι το όνομα του ενδιαφερομένου)». Το λέμε 4 φορές όρθιες, δυνατά μόνο αν είμαστε μόνες μας, κοιτάζοντας στις τέσσερις κατευθύνσεις (αρχίζουμε κοιτάζοντας την ανατολή, και τελειώνουμε στο βορρά).

Λίγα λόγια για το φλιτζάνι

Η παράδοση αναφέρει πως το φλιτζάνι λεγόταν ή διαβαζόταν σε ειδικό φλιτζάνι το οποίο είχε περάσει τα 40 κύματα και υπήρχε μόνο για αυτόν το λόγο. Επίσης το φλιτζάνι έπρεπε να είχε μεγάλο φαρδύ στόμιο. Όποιος έπινε τον καφέ έπρεπε να έχει καθαρά χέρια και ήρεμη διάθεση ,ανακάτευε τον καφέ λέγοντας "ας είναι ευλογημένο'' και καθώς γύριζε το φλιτζάνι του στο πιατάκι έλεγε "θέλω να δω το μέλλον μου όπως είναι γραμμένο''. "Όταν το φλιτζάνι στέγνωνε το πήγαινε στην καφετζού και αυτή με την σειρά της έπλενε τα χέρια της και έλεγε την παρακάτω ευχή στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα τέσσερις φορές δεξιόστροφα ξεκινώντας από την Ανατολή:

"Άγγελοι του Ουρανού, Κυρές του Φεγγαριού,
του κόσμου τα κακά να τα κάψει η Φωτιά.
Αέρας και Φωτιά και Νερό και Γη, το τέλος κι η αρχή,
δείξτε τα μελλούμενα στον/στην τάδε ''(το όνομά της έλεγε η μάντισσα)
Κοιτούσε τον ενδιαφερόμενο και του έλεγε κάτι όπως πχ ''ας γίνει αυτό που θες''

Στο τέλος του διαβάσματος ο ενδιαφερόμενος με το μεσαίο δάχτυλο ακουμπούσε τον πάτο του φλιτζανιού και έκανε μια ευχή. Στο τέλος η καφετζού έλεγε : "Αυτά αποτυπώθηκαν, αυτά ειπώθηκαν, τούτη είν' η μοίρα σου.'' ή  "Όσα είπα τα έδειξε ο ντελβές, όσα αλλάζουν ας τ' αλλάξει ο Θεός'' ανάλογα με το αν αυτά που είπε ήταν καλά ή όχι .

Αν η καφετζού έβλεπε ένα θάνατο μέσα στο σπίτι συνήθως έσπαγε έξω από το σπίτι το φλιτζάνι και ξανά έφτιαχνε καφέ για τον ενδιαφερόμενο. Αυτό μπορούσε να το κάνει 3 φορές. Αν το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο του έλεγε "ο Θεός είναι μεγάλος'' και έριχνε πάνω στα σπασμένα φλιτζάνια 3 τσιμπιές αλάτι. Ακόμα και στις μέρες είναι γνωστό πως ο ενδιαφερόμενος δεν πρέπει να πει ευχαριστώ!